فراچیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فراچیدن . [ ف َ دَ ] (مص مرکب ) جمع کردن . پس کشیدن . فرا خود چیدن . رجوع به فرا خود چیدن شود.