فرافکنی
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ فِ کَ) (اِمص.) ۱- خوی و خصلتهایی خود را ناآگاهانه به دیگران نسبت دادن. ۲- تعارضها و ستیزهای درونی خود را به دنیای خارج نسبت دادن.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ فِ کَ) (اِمص.) ۱- خوی و خصلتهایی خود را ناآگاهانه به دیگران نسبت دادن. ۲- تعارضها و ستیزهای درونی خود را به دنیای خارج نسبت دادن.