فراخ زیست
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) (ص مر.) آن که در نعمت و راحتی زندگی کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) (ص مر.) آن که در نعمت و راحتی زندگی کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراخ زیست . [ ف َ ] (ص مرکب ) آن که در نعمت و راحت بود: رجل راخ ؛ مرد فراخ زیست . (منتهی الارب ).