فراخ ابرویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراخ ابرویی . [ ف َ اَ ] (حامص مرکب ) به عشرت گذراندن وبا مردم به شکفتگی برخوردن . (آنندراج ) : چو بنمود شاه از سر نیکوی بدان تنگ چشمان فراخ ابروی . نظامی . رجوع به فراخ آبرویی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فراخ ابرویی . [ ف َ اَ ] (حامص مرکب ) به عشرت گذراندن وبا مردم به شکفتگی برخوردن . (آنندراج ) : چو بنمود شاه از سر نیکوی بدان تنگ چشمان فراخ ابروی . نظامی . رجوع به فراخ آبرویی شود.