فجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجز. [ ف َ ] (ع مص ) بزرگ منشی نمودن . (منتهی الارب ). لهجه ای از فجس است . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فجز. [ ف َ ] (ع مص ) بزرگ منشی نمودن . (منتهی الارب ). لهجه ای از فجس است . (اقرب الموارد).