فتون
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) در فتنه افتادن.<BR>۲- دل باختن.<BR>۳- (مص م.) در فتنه انداختن، به شگفت آوردن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) در فتنه افتادن.<BR>۲- دل باختن.<BR>۳- (مص م.) در فتنه انداختن، به شگفت آوردن.<br>