فتوخ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فتوخ . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فتخة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فتخة شود. ◄ بندهای پنجه ٔ شیر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).