فتق
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ تْ) [ ع. ] ۱- (مص م.) شکافتن. ۲- گشودن، حل کردن. ۳- (اِمص.) گشادگی. ۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ. ۵- غری، بیماری ورم بیضه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(فَ تْ) [ ع. ] ۱- (مص م.) شکافتن. ۲- گشودن، حل کردن. ۳- (اِمص.) گشادگی. ۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ. ۵- غری، بیماری ورم بیضه.