فتق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ تْ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) شکافتن.<BR>۲- گشودن، حل کردن.<BR>۳- (اِمص.) گشادگی.<BR>۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ.<BR>۵- غری، بیماری ورم بیضه.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(فَ تْ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) شکافتن.<BR>۲- گشودن، حل کردن.<BR>۳- (اِمص.) گشادگی.<BR>۴- (اِ.) هر جای گشاده و فراخ.<BR>۵- غری، بیماری ورم بیضه.<br>