فتافت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فتافت . [ ف َ ف ِ ](ع اِ) رازها. یقال : بینهم فتافت ؛ ای اسرار لاتسمع ولاتفهم . (منتهی الارب ). گفتگوهای پنهانی . (المنجد).