واژه جو

فبیداس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فبیداس . [ ف َ ] (اِخ ) از سرداران لاسه دمون بود، که در سال ٣٨٢ ق . م . با دسته ای از سپاهیان اسپارتا وارد تبا گردید، و بر کادمه مسلط شد و بالنتیجه اپامی ننداس را بر ضد اسپارتا برانگیخت . (تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ترجمه ٔ نصراﷲ فلسفی ).

معنی فبیداس | واژه جو