فایح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(یِ) [ ع. فائح ] (اِفا.) بوی خوش دهنده.<br>

فرهنگ فارسی معین

(یِ) [ ع. فائح ] (اِفا.) بوی خوش دهنده.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

فایح . [ ی ِ ] (ع ص ) فائح . رجوع به فائح شود.

معنی فایح | واژه جو