فار

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

[ فر. ] (اِ.) چراغ دریایی، فانوس دریایی.

(رّ) [ ع. ] (اِفا.) گریزنده، فرار کننده.

[ ع. ] (اِ.) موش.

معنی فار | واژه جو