فاردون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاردون . (اِخ ) کسی که ظاهراً مانی شاگرد او بوده است : این مانی شاگرد فاردون بود و پس طریقت زندقه آورد. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص ٢٠). رجوع به مانی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
فاردون . (اِخ ) کسی که ظاهراً مانی شاگرد او بوده است : این مانی شاگرد فاردون بود و پس طریقت زندقه آورد. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ص ٢٠). رجوع به مانی شود.