فاتن

(تِ) [ ع. ] (اِفا.)<BR>۱- فتنه انگیزنده.<BR>۲- کسی که ارادة فجور با زنان کند.<BR>۳- گمراه کننده.<BR>۴- شیطان.<br>

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- فتنه انگیزنده. ۲- کسی که اراده فجور با زنان کند. ۳- گمراه کننده. ۴- شیطان.

فاتن . [ ت ِ ] (ع ص، اِ) فتنه انگیز. در فتنه اندازنده . ◄ کسی که اراده ٔ فجور با زنان کند. (ناظم الاطباء): قلب فاتن ؛ دلی که مفتون زنان شده باشد. ◄ دیو. (منتهی الارب ). شیطان . ◄ گمراه کننده . ◄ دزد. ج، فتان . (اقرب الموارد).

نام زنانه

مَآ أَنْتُمْ عَلَیْهِ بِفاتِنینَ «فاتن» اسم فاعل از مادّه «فتنه» به معناى فتنه گر و اغواکننده است.(3)