غیمی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غیمی . [ غ َ ما ] (ع ص ) مؤنث غَیمان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (تاج العروس ). رجوع به غَیمان شود.