غیشتی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیشتی . [ ] (اِخ ) ابراهیم بن محمدبن احمدبن هشام غیشتی امیر. از ابویعقوب اسرائیل بن سمیدع و ابوسهیل بن بشر کندی و دیگران روایت دارد. وی به سال ٣٤٦ هَ . ق . درگذشت . (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٥). رجوع به انساب سمعانی و ابراهیم بن محمدبن احمدبن هشام شود.