غیثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیثی . [ غ َ ] (ص نسبی ) منسوب به غیث که بطنی از قبیله ٔ عبس است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٥). رجوع به غیث بن مریطة شود. ◄ منسوب به غیث که بطنی از قبیله ٔ تمیم است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٥). رجوع به غیث بن عامر شود.
غیثی . [ غ َی ْ ی ِ ] (ص نسبی ) منسوب به غَیِّث بطنی از قبیله ٔ طیی ٔ. (از اللباب فی تهذیب الانساب ج ٢ ص ١٨٥). رجوع به غَیِّث بن عمرو شود.