غیاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غیاط. (ع اِ) ج ِ غَوط و غاط. (از منتهی الارب ) (المنجد) (اقرب الموارد) (تاج العروس ). صاحب منتهی الارب غِیاط را جمع غائط نیز آورده است و ظاهر عبارت تاج العروس نیز آن را تأیید میکند. رجوع به غَوط، غاط و غائط شود.