غویه زدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غویه زدن . [ ی َ / ی ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) مسکه برآوردن . (ناظم الاطباء). روغن گرفتن . بیرون آوردن روغن بوسیله ٔ غویه یعنی چوب روغنکشی . (از فرهنگ شعوری ج ٢ ورق ١٩٠ ب ) (اشتینگاس ). رجوع به غویه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غویه زدن . [ ی َ / ی ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) مسکه برآوردن . (ناظم الاطباء). روغن گرفتن . بیرون آوردن روغن بوسیله ٔ غویه یعنی چوب روغنکشی . (از فرهنگ شعوری ج ٢ ورق ١٩٠ ب ) (اشتینگاس ). رجوع به غویه شود.