غوغا انگیختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غوغا انگیختن . [ غ َ / غُو اَ ت َ ] (مص مرکب ) فتنه و آشوب بپا کردن . فتنه انگیختن . هیاهو کردن و بانگ برآوردن . غوغا برافکندن . رجوع به غوغا شود : چو دیدم که غوغائی انگیختم رها کردم آن بوم و بگریختم . سعدی (بوستان ).