غنیة

(غَ یَ یا یِ) [ ع. غنیة. ]<BR>۱- (مص ل.) بی نیاز شدن، توانگر شدن.<BR>۲- (اِمص.) بی نیازی، توانگری.<BR>۳- (اِ.) چاره.<BR>۴- (ص.) دارای جمال یا مال فراوان.<br>

(غَ یَ یا یِ) [ ع. غنیه. ] ۱- (مص ل.) بی نیاز شدن، توانگر شدن. ۲- (اِمص.) بی نیازی، توانگری. ۳- (اِ.) چاره. ۴- (ص.) دارای جمال یا مال فراوان.

غنیة. [ غ َنی ی َ ] (اِخ ) ام الهیثم . یکی از زنان فصیحه ٔ عرب بود. (از فهرست ابن الندیم چ مصر ١٣٤٨ هَ . ق . ص ٧٦).

غنیة. [ غ َ نی ی َ ] (اِخ ) اُم ّاُلحُمارِس . نام یکی از زنان فصیحه ٔ عرب . رجوع به فهرست ابن الندیم چ مصر ١٣٤٨ هَ . ق . ص ٧٠ شود.

غنیة. [ غ َ نی ی َ ] (اِخ ) الاعرابیة. شاعره ای عرب بود. رجوع به البیان و التبیین جاحظ ج ٣ ص ٣٥ و ٣٦ شود.

نام فارسی