غنچه خوابیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنچه خوابیدن . [ غ ُ چ َ / چ ِ خوا / خا دَ ] (مص مرکب ) بمعنی غنچه خسپیدن . (آنندراج ). رجوع به غنچه خسپیدن شود : راحت دنیا حجاب دیده ٔ بیدار نیست بر بساط گل چو شبنم غنچه میخوابیم ما. صائب (از بهار عجم ) (آنندراج ).