غنجل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنجل . [ غ ُ ج ُ ] (ع اِ) سیاه گوش . ج، غَناجِل .(منتهی الارب ) (آنندراج ). بترکی قره قولاق یا قره قولاخ گویند. فُرانِق . پروانه . پروانک . تَفَه . عناق الارض .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غنجل . [ غ ُ ج ُ ] (ع اِ) سیاه گوش . ج، غَناجِل .(منتهی الارب ) (آنندراج ). بترکی قره قولاق یا قره قولاخ گویند. فُرانِق . پروانه . پروانک . تَفَه . عناق الارض .