غلبه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(غَ لَ بِ) [ ع. غلبة ] ۱- (مص ل.) پیروز گشتن، چیره شدن. ۲- (اِمص.) چیرگی، پیروزی. ۳- تسلط، استیلا. ۴- کثرت، فراوانی. ۵- (اِ.) گروه بسیار، جمعیت، ازدحام. ۶- بانگ، فریاد.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

استیلا، پیروزی، تسلط، تصرف، چیرگی، درازدستی، سلطه، سیطره، ظفر، فتح، قهر، نجاح، نصرت