غضبیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غضبیة. [ غ َ ض َ بی ی َ ] (ع ص نسبی ) تأنیث غضبی (منسوب به غضب ؛ یعنی خشم ): روح غضبیه ؛ روح حیوانیه . قوه ٔ غضبیه ؛ قوه ٔ سبعیه و آلتها القلب . - قوه ٔ غضبیه ؛ قوه ٔدفع منافر یا دفع مهروب عنه . مقابل قوه ٔ شهویه ؛ یعنی قوه ٔ جذب ملائم یا جلب مطلوب الحصول . رجوع به غَضَب شود.