غسیلة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غسیلة. [ غ َ ل َ ] (ع ص ) مؤنث غسیل . (منتهی الارب ). به معنی مغسولة. ج، غَسالی ̍. (قطر المحیط). (اقرب الموارد). رجوع به غسیل شود.