غسن

غسن . [ غ َ ] (ع ص ) سست و نرم و فروهشته . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ضعیف . (قطر المحیط).

غسن . [ غ َ ] (ع مص ) خاییدن .(منتهی الارب ) (آنندراج ). مضغ. (از اقرب الموارد).

غسن . [ غ ُ س َ ] (ع اِ) ج ِ غُسنَة و غُسناة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). عدی بن زید گوید : و احور العین مربوب له غسن مقلد من خیار الدر تقصاراً. (منتهی الارب ). رجوع به غسنة شود.