غرناق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرناق . [ غ ِ ] (ع ص ) جوان سپید خوب صورت . (منتهی الارب ). غُرنَیق . غِرنیق . غُرنوق . غَرَونَق . غِرنَوق . غُرانِق .ج، غَرانِق، غَرانیق، غَرانِقَة. (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرناق . [ غ ِ ] (ع ص ) جوان سپید خوب صورت . (منتهی الارب ). غُرنَیق . غِرنیق . غُرنوق . غَرَونَق . غِرنَوق . غُرانِق .ج، غَرانِق، غَرانیق، غَرانِقَة. (اقرب الموارد).