غرغنجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرغنجه . [ غ َ غ َ ج َ / ج ِ ] (ص ) زن شوخ و پرشهوت . (آنندراج ). زنی که به جماع بسیار حریص باشد. (از فرهنگ شعوری ). زن زناکار و بدکار و شهوتی . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غرغنجه . [ غ َ غ َ ج َ / ج ِ ] (ص ) زن شوخ و پرشهوت . (آنندراج ). زنی که به جماع بسیار حریص باشد. (از فرهنگ شعوری ). زن زناکار و بدکار و شهوتی . (ناظم الاطباء).