واژه جو

غرغاب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

غرغاب . [ غ َ ] (اِ) گرداب . (آنندراج ). غرقاب . رجوع به غرقاب شود. ◄ شور و غوغا و آواز. (آنندراج ). نعره و های و هوی و آوازه ٔ بلند و مهیب . (فرهنگ شعوری ) : غرغاب افتد در جهان از حسن عالمگیر تو باید حذر از غمزه ٔ خونخوار و چشم پرفتن . ابوالمعانی (از فرهنگ شعوری ).

معنی غرغاب | واژه جو