غران/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدالغتنامه دهخدا(غُ رّ)<BR>۱- (ص فا.) آواز گران و مهیب برآورنده.<BR>۲- (ق.) در حال غریدن، فریادکنان.<br>مترادفها و واژههای مرتبطغرشکنان، غرندهواژه قبلی: غرامت کشیدنواژه بعدی: غراورنگ