غر افتادن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غر افتادن . [ غ ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) کشتار واقع شدن :غر افتادن میان قومی . قر افتادن . رجوع به غر شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غر افتادن . [ غ ِ اُ دَ ] (مص مرکب ) کشتار واقع شدن :غر افتادن میان قومی . قر افتادن . رجوع به غر شود.