غذاوذی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غذاوذی . [ غ ُ وَ ذی ی ] (ص نسبی ) منسوب به غذاوذ. (انساب سمعانی ورق ٤٠٦ ب ).
غذاوذی . [ غ ُوَ ذی ی ] (اِخ ) ابوبکر محمدبن یعقوب الغذاوذی . وی از عمران بن موسی السختیانی جرجانی روایت کند، و محمدبن عبداﷲبن ابراهیم المستملی به اجازت از وی روایت کرده است . سمعانی تاریخ وفات وی را ننوشته و گوید: گویا در قدیم درگذشته است . (انساب سمعانی ورق ٤٠٦ ب ).