غتفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
غتفر. [ غ َ ف َ ] (ص ) غت . همان غُتفر است . (از فرهنگ رشیدی ).
غتفر. [ غ ُ ف َ] (ص ) به معنی غت است که جاهل و ابله و احمق و نادان باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گول واحمق . (فرهنگ رشیدی ). رجوع به غُت و غُتفَره شود.