غبطه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غِ یا غَ طِ) [ ع. غبطة ]<BR>۱- (مص ل.) رشک بردن بر سعادت و نیکی کسی بدون بدخواهی نسبت به آن شخص.<BR>۲- شادمانی، خوشحالی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(غِ یا غَ طِ) [ ع. غبطة ]<BR>۱- (مص ل.) رشک بردن بر سعادت و نیکی کسی بدون بدخواهی نسبت به آن شخص.<BR>۲- شادمانی، خوشحالی.<br>