عیب جو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ی) (~.) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- کسی که تفحص بدیها و معایب دیگران کند، تا آنها را آشکار سازد.<BR>۲- بدگوی مردمان.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ی) (~.) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- کسی که تفحص بدیها و معایب دیگران کند، تا آنها را آشکار سازد.<BR>۲- بدگوی مردمان.<br>