واژه جو

عوین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عوین . [ ع َ ] (ع ص، اِ) یاری گر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ اسم جمع است عَون را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اسم جمع است برای عون، بمعنی اعوان و یارها. (از اقرب الموارد).

عوین . [ ع ُ وَ ] (اِخ ) نام مردی است . (از منتهی الارب ).

معنی عوین | واژه جو