عوسن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عوسن . [ ع َ س َ ] (ع ص ) بلندبالا بااندک کوزپشتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). شخص دراز که در او اندکی خمیدگی باشد. (از اقرب الموارد).