عمر قلعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر قلعی . [ ع ُ م َ رِ ق َ ] (اِخ ) ابن علی بن بدوح . سال درگذشت او را ٥٧٦ هَ .ق . نوشته اند. رجوع به ابن البدوح (ابوجعفر عمربن ...) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ ٢ ج ٥ ص ٢١٥، طبقات الاطباء ج ٢ ص ١٥٥ و نکت الهمیان ص ٢٢٠.