عمر عدوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر عدوی . [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن حبیب بن محمد عدوی . وی قاضی و محدث بود. قضای بصره سپس شرقیة را از جانب مأمون عباسی بعهده داشت . در قضاوت سختگیر و باسیاست بود و بسال ٢٠٧ هَ .ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی از تهذیب التهذیب ج ٧ ص ٤٣٢، و اخبار القضاة ج ٢ ص ١٤٢).
عمر عدوی . [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن خطاب بن نفیل . رجوع به عمر (ابن خطاب بن ...) شود.