عمارتگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمارتگه . [ ع َ / ع ِ رَ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) آبادانی . جای آباد. مقابل ویرانگه : درخت و گل و سبزه، آب روان عمارتگهی درخور خسروان . نظامی . برون برد شه رخت از آن سنگلاخ عمارتگهی دید و جایی فراخ . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمارتگه . [ ع َ / ع ِ رَ گ َه ْ ] (اِ مرکب ) آبادانی . جای آباد. مقابل ویرانگه : درخت و گل و سبزه، آب روان عمارتگهی درخور خسروان . نظامی . برون برد شه رخت از آن سنگلاخ عمارتگهی دید و جایی فراخ . نظامی .