علی دوالیبی

علی دوالیبی . [ ع َ ی ِ دَ ] (اِخ ) ابن عبدالمحسن بن دوالیبی بغدادی شامی حنبلی، مکنّی به ابوالمعالی و ملقّب به عفیف الدین . محدث و مورخ و خطیب بود. وی در ١١ محرم سال ٧٧٩ هَ . ق . در بغداد متولد شد سپس به دمشق رفت و ساکن آنجا گردیدو عهده دار خطابة در جامع مظفری و در مشیخه ٔ شیخ ابی عمر شد و در حدود سال ٨٥٨ هَ . ق . در صالحیه ٔ دمشق درگذشت و جسد او در دامنه ٔ کوه قاسیون دفن شد. او راست : ١ - الارشاد فی فضل ارباب الذکر و الجهاد. ٢ - شرح حال محمدبن اسماعیل بخاری . (از معجم المؤلفین بنقل از شذرات الذهب ابن عماد ج ٧ ص ٢٩٣. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٧٠. فهرس مخطوطات الظاهریه ٔ یوسف عش ج ٦ ص ٢٢٢).