علو
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ لُ وّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بالا رفتن.<BR>۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن.<BR>۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ لُ وّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بالا رفتن.<BR>۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن.<BR>۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.<br>