علمبه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

علمبه . [ ع َ ل َ ب َ / ب ِ ] (اِ) چوب بلند. چوب باریک و بسیار بلند. - درازعلمبه ؛ بسیار طویل بی اندام . در تداول مردم تهران «درازاَلنگه » گفته شود.