علت قابلی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

علت قابلی . [ ع ِل ْ ل َ ت ِ ب ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به علت مادی شود. (فرهنگ اصطلاحات فلسفی ).