عقده گشای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عقده گشای . [ ع ُ دَ / دِ گ ُ ] (نف مرکب ) عقده گشا. عقده گشاینده . گشاینده ٔ گره . ◄ مشکل گشا. و رجوع به عقده گشا شود : چون دم صبح گشت عقده گشای عود را سوخت خاک صندل سای . نظامی . قسام بهشت و دوزخ آن عقده گشای ما را نگذارد که درآئیم ز پای . حافظ.