عضاده
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عِ دَ یا دِ) [ ع. عضاده ] (اِ.)<BR>۱- جانب هر چیز.<BR>۲- ناحیه.<BR>۳- هر یک از دو چوب که در دو جانب در نصب کنند.<BR>۴- معاون، یاور.<BR>۵- قطعهای است مستطیلی که بر پشت اسطرلاب الصاق شده و آن را به جهت احکام به گردش درآورند.<BR>۵- خط کشی است از چوب یا فنر که میتواند دور یکی از نقاط خود بچرخد و قطعه دیگر آن در حول صفحة مدرجی دوران کند.<br>