واژه جو

عصات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عصات . [ ع ُ ] (ع ص، اِ) عصاة. ج ِ عاصی . (غیاث اللغات ). سرکشان و نافرمانان و یاغیان . رجوع به عاصی و عصاة شود : کی بدیدندی عصات آن معجزات معصیت طاعت شد ای قوم عصات . مولوی .

معنی عصات | واژه جو