عشیش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عشیش . [ ع َ ] (ع مص ) لاغر و باریک گردیدن، بمعنی مصدر عَشاشة است . (از ناظم الاطباء). رجوع به عشاشة شود.